باز توليد: در نظريه فيمينيستي به تمامي فرآيندهايي اشاره دارد كه نسل به نسل از نو زاده مي شوند و رايج ترين نمونه ي آن ها توليد مثل و ديگر فعاليت هايي است كه در راستاي تداوم نقش هاي خانگي و جامعه پذيري انجام مي شوند. مسئله باز توليد جنسي از مباحث مطرح در مباحث فيمينيستي بوده است. فيمينيست هاي راديكال معتقدند اساس برتري مردان در كوشش ايشان براي حفظ كنترل خود بر قابليت توليد مثل زنان است. تصوري كه زنان را ماشين جوجه كشي فرض مي كند بر شكل ميل جنسي زن، نحوه ي ابراز آن، تصويري كه زن از خود مي سازد، و رابطه او از مردان و فرزندان و زنان ديگر تاثير مي گذارد. شولاميث فايرستون مدعي است كه محل اصلي اين ستم بر زنان خانواده هسته اي است. از سوي ديگر فيمينيست هاي ماركسيست معتقدند كاري كه زنان در زمينه ي باز توليد اجتماعي در خانه انجام مي دهند در خدمت حفظ جايگاه اجتماعي اقتصادي و سياسي جامعه ي مردسالار است و در عين حال مانع مشاركت مستقيم زنان در اين نظام مي شود. نظريه پردازان اين گروه، از جمله ميشل بارت، تحليل فرودستي زنان و تقسيم هاي جنسي را از همين مبدا آغاز مي كنند. در نظريه ماركسيستي، ساختارهاي جنسي از تشكيلات سرمايه داري مي آيند اما به اعتقاد مردم شناسان فيمينيست ستم جنسي مقدم بر سرمايه داري است. كم ارزش شمردن زنان از آنجا مايه مي گيرد كه زنان را مسئول توليد مثل و در نتيجه يادآور طبيعت مي دانند حال آنكه فرهنگ سازي به مردان نسبت داده مي شود.

http://en.wikipedia.org/wiki/Reproduction